Medicatie op kamp
Nieuwe richtlijnen toedienen medicatie op sportkampen:
De federale regering maakte in 2024 werk van een duidelijk wettelijk kader waardoor een sportmonitor, -begeleider of vrijwilliger basisverpleegkundige handelingen mag uitvoeren. Tot voor kort riskeerden mensen die geen verpleegkundige zijn, maar toch verpleegkundige handelingen willen stellen, immers vervolgd te worden, ongeacht de goede bedoelingen.
Niet iedereen mag zomaar medische of zorgkundige handelingen stellen. Het moet op een veilige, geïnformeerde en vrijwillige manier gebeuren, binnen het kader dat de wet toestaat. Medicatie toedienen wordt gezien als een basishandeling en is opgenomen in de lijst van ADL. Juridisch gezien mag een sportmonitor, -begeleider of vrijwilliger medicatie toedienen op voorwaarde dat er uitdrukkelijke toestemming van de ouders of voogd én duidelijke instructies over het medicatiegebruik aanwezig is.
Enkele do's & don'ts op een rij
DO
- Werk met duidelijke medische fiches en toestemmingsformulieren
- Duid één verantwoordelijke aan per kamp
- Communiceer transparant met ouders
- Hou medicatie goed bij en volg doseringsinstructies strikt op
- Twijfel? Contacteer de ouders en/of arts
- In geval van een medische situatie;
DON'T
- Geen medicatie geven zonder toestemming van de ouders
- Medicatie zomaar doorgeven aan andere kinderen of monitoren
- Medische beslissingen nemen buiten je bevoegdheid
- Medicatie toedienen die niet in de originele verpakking zit en /of niet beschikt over duidelijk voorgeschreven dosering
Bovenstaande regelgeving heeft betrekking tot de dagelijkse activiteiten en -zorg. Voor levensbedreigende situaties geldt het principe van “noodhulp” en mag je levensreddende handelingen uitvoeren zoals het toedienen van een EpiPen (adrenaline injectie) bij een ernstige allergische reactie, ook al beschik je niet over het bekwame helper statuut.
Sportieq legt de vernieuwde wetgeving nog eens uit en stelt enkele praktische richtlijnen op voor sportkampen. Bekijk hun document hier.
